poniedziałek, 5 lipca 2010

Granice istnieją tylko w naszych umysłach. Metafory naszej Planety

Medytowałem dzisiaj nad istotą naszych połączeń w świecie. Pomyśl z jaką łatwością dokonujemy identyfikacji i utożsamiamy się z różnymi grupami społecznymi, państwami, narodowościami, grupami religijnymi, podczas gdy na przestrzeni historii większość ludzi przestała utożsamiać się z całą planetą, z ziemią. Tymczasem, to przecież ziemia, nasza planeta, nasza dom, który jak statek w podróży przez czas i przestrzeń kosmiczną., zapewnia nam wszystko czego potrzebujemy.


NATURALNE POŁĄCZENIA

Kontemplacja naszej planety i połączeń jakie ma z nią rasa ludzka, zainspirowała mnie do napisania tego artykułu. Na początku łączyłem się z ziemią, jako osobna jednostka, Paweł Jan Mróz, ze swoją indywidualną tożsamością, w kontakcie z drugim bytem – ziemią. Bardzo szybko jednak poczułem, że oprócz tej tożsamości, posiadam inną, która jest integralną częścią tej planety – jakże mogłoby być inaczej, bez niej ja bym nie istniał.


METAFORY

Wyobrażając sobie, że jestem ziemią, poczułem ogrom zdarzeń, miliardy sytuacji, tryliony miejsc, zjawisk i energii, które przeplatają się w niesamowicie złożoną sieć życia. Jakie cechy, metaforycznie uosabia ziemia? Nie przez przypadek w wielu tradycjach nazywa się ją Matką, Opiekunką. Dzisiaj medytując nad ziemią, czuję, że ta metafora w dużym stopniu jest już nieaktualna, a przynajmniej nie wystarczająca. Każda metafora jaką tworzysz odzwierciedla poziom świadomości jaki w danej kwestii i chwili reprezentujesz. Jako dzieci użytkując ziemię popełniliśmy wiele błędów, zniszczyliśmy tysiące gatunków, wywoływaliśmy wybuchy jądrowe, niszczyliśmy faunę i florę, doprawdy jesteśmy niesfornymi dziećmi. Nadszedł czas na zmianę odpowiedzialności.


ZMIANA PERSPEKTYWY – WZROST ŚWIADOMOŚCI

Proponuję nową metaforę– to ty jesteś ziemią, ty jesteś naszą planetą, a ona jest tobą. Pomyśl o tym przez chwilę. Granice nie istnieją, to tylko wytwór naszego umysłu. Jak pisze Ken Wilber, stojąc na plaży w umyśle wyróżniasz fale i plaże, ale w naturze one nie są od siebie odgraniczone, nie ma między nimi granic. Jesteśmy częścią ziemi, podobnie jak ona jest częścią nas.

Wyobraź sobie jak to jest BYĆ PLANETĄ, co czujesz, co widzisz jako planeta? Jaki jest twój stosunek do człowieka, do zwierząt, do natury? Co zawierasz w sobie? Jak to jest być tobą, planetą? Aby, naprawdę utożsamić się z kimś lub czymś potrzebna jest nam empatia, która polega na zmianie perspektywy, aby mógł nastąpić wzrost świadomości. Podobnie jak możesz połączyć się empatycznie z drugim człowiekiem, możesz to samo zrobić z jakąś grupą społeczną, ruchem religijnym lub całą planetą. Spójrz na różne sprawy w swoim życiu, na katastrofy ekologiczne i inne wydarzenia z perspektywy globalnej, czując tak jak czuje cała planeta. Przyjrzyj się zdjęciom zrobionym naszej ziemi z kosmosu, wczuj się w nią, użyj wyobraźni, aby przekroczyć iluzję granic, bowiem jedyne granice jakie posiada człowiek to granice jego wyobraźni i świadomości.


CO Z TEGO WYNIKA? BODHISATVA DNIA CODZIENNEGO

Krishnamurti powiedział, że czuje się odpowiedzialny za całą ludzkość, za wszystkie jej zachowania, przeszłość i przyszłość. Arnold Mindell rozwija Psychologię Procesu, która między innymi polega na odszukiwaniu swoich wewnętrznych procesów w wydarzeniach w świecie, uważając, że rozwiązawszy swoje wewnętrzne problemy, metaforycznie uleczamy pole świadomości całej planety. Każdy z nas jest połączony niewidzialną siecią z tysiącami osób, one połączone są z kolejnymi tysiącami, tworzymy domy, firmy, grupy, społeczności, wszystko wpływa na wszystko.

Przyjmując odpowiedzialność z planetę stajesz się mitycznym Bodhisatvą, który dostępując oświecenia, złożył przysięgę, że opuści ziemię, dopiero kiedy wszyscy ludzie osiągną samorealizację.

Twoja tożsamość wynika z poziomu świadomości, część ludzi nie jest w stanie wykroczyć po za poziom własnego ego, większość z nas żyje w mikrospołecznościach przyjaciół i rodziny. Zastanów się nad wizją społeczeństwa przyszłości, w którym kierunku powinniśmy podążać i jak zbudować społeczeństw oparte na świadomości ekologicznej zarówno pod względem dbania o sferę fizyczną, mentalną jak i duchową.


JAK REALIZOWAĆ TO W PRAKTYCE?

Segregowanie śmieci, kontrybucja dla społeczności, pomoc słabszym i zagubionym, dbanie o środowisko naturalne, wspomaganie akcji podnoszących świadomość społeczeństwa, to tylko kilka pomysłów, gdzie możesz zacząć dbać o świat z perspektywy planety. Co jeszcze możesz zrobić, według prostej zasady – Myśl globalnie, działaj lokalnie?

A może już to robisz? W takim bądź razie poczuj, że jest to wielki dar, globalne wsparcie dla procesu ewolucji całej cywilizacji i naszego domu – Ziemi.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz